سلام به همه ی دوستای خوبم...
امیدوارم خوب باشین...
از نظرای قشنگی که برام گذاشتین خیلی ممنونم...
سپندار مزگان رو به همه ی شما دوستای گلم مخصوصا عشاق عزیز تبریک میگم...
تبریک ویژه رو هم به یگانه عشق زندگیم حامد مهربونم باید بگم...اولین کسی که باعث کاشته شدن بذر عشق توی دل کوچیکم شد...عزیز دلم روز عشق مبارک...
چیزی ندارم که توی این روز قشنگ هدیه ی چشمات بکنم...جز یه بی نهایت عشقی که تو سینمه...کاش بودی پیشم تا جونمو هدیه میکردم...
و به خاطر کاندیدای سیمرغ شدن توی جشنواره ی بیست و هفتم فیلم فجر با تاخیر خیلی زیاد یه تبریک بهش بدهکارم...با همه ی وجود خوشحالم که با اولین کار سینماییش که اکران شد مثل همیشه خوش درخشید...
خب اپ امروز...؟؟؟؟
برای اپ امروز میخوام چند تا شعر که بی اندازه دوسشون دارم رو بنویسم...مثل همیشه...شاید براتون خسته کنننده و تکراری باشه...منو ببخشین...دیگه امروز یکی از قشنگترین روزای زندگیمه...سعی کنید این تنها رو این یه روزم درکش کنین...
عکس جدید از حامد جان که خب همتون دیدنش نیازی نیست دوباره من بزارمش...
امیدوارم بدتون نیاد...خواهش میکنم حد اقل وقتی رو که گذاشتین و به این کلبه ی غمزده ی من سر زدی واسه شاد شدن دل کوچیک صاحب این کلبه هم شده شعرایی رو که مینویسه بخونین...شاید یکی با خوندن این شعرا درد دل صاحب این ماتمکده رو بفهمه...
امشب از اسمان دیده ی تو
روی شعرم ستاره می بارد
در زمستان دشت کاغذها
پنجه هایم جرقه می کارد
شعر دیوانه ی تب الودم
شرمگین از شیار خواهش ها
پیکرش را دوباره می سوزد
عطش جاودان اتش ها
اری اغاز دوست داشتن است
گرچه پایان راه نا پیداست
من به پایان دگر نیندیشم
که همین دوست داشتن زیباست
از سیاهی چرا هراسیدن
شب پر از قطره های الماس است
انچه از شب به جای می ماند
عطر خواب اور گل یاس است
اه بگذار گم شوم در تو
کس نیابد دگر نشانه ی من
روح سوزان و اه مرطوبت
بوزد بر تن ترانه ی من
اه بگذار زین دریچه ی باز
خفته بر بال گرم رویاها
همره روزها سفر گیرم
بگریزم ز مرز دنیاها
دانی از زندگی چه می خواهم
من تو باشم تو پای تا سر تو
زندگی گر هزار باره بود
بار دیگر تو...بار دیگر تو
ان چه در من نهفته دریائی است
کی توان نهفتنم باشد
با تو زین سهمگین طوفان
کاش یارای رفتنم باشد
بس که لبریزم از تو می خواهم
بروم در میان صحراها
سر بسایم به سنگ کوهستان
تن بکوبم به موج دریاها
اری اغاز دوست داشتن است
گرچه پایان راه ناپیداست
من به پایان دگر نیندیشم
که همین دوست داشتن زیباست
...
"فروغ فرخزاد"
دو تا بهار میگذره که تو مهمون قلبم شدی
دارم واست جون میکنم تو با خبر هم نشدی
همش به این دلم میگم عیب نداره یه روز میاد
اما اخه نمیدونم...شاید هیچ وقت اون روز نیاد
شاید که من بمیرمو فرصت نشه ببینمت
شاید تا دیدمت یهو جون بده این دل بمیره
شاید وقتی تو اومدی من دیگه اینجا نباشم
نمیدونم کجا ولی همش میترسم نباشم
همش میترسم تو یه روز اونقده دیر بیای که من
عکس تو توی بغلم چشمامو بستم که برم
من و تنهایی و غم های سیاه
تو و راهی به دیار دگری
در دلم اتش و خون میجوشد
وای بر من که ز دل بی خبری
مکن ازاد مرا ای صیاد
نپرد مرغک بشکسته پری
بی تو دل هیچ نیرزد به خدا
صدفی مانده تهی از گوهری
تو و ان دل که کشد زار مرا
بی تو ای دوست من و چشم تری
تو و بیگانگی و تلخی قهر
من و اشکی که ندارد ثمری
من چو یک شاخه ی افتاده به خاک
تو گریزان چو نسیم سحری
انچنان از بر من میگذری
که ز کویی گذرد رهگذری!
بعد من باز مجا خواهی یافت
زین دل غمزده دیوانه تری ؟
ترسم از رو بجویی دل من
کز دلم هیچ نباشد اثری
.
.
.
"هما میر افشار"
خب امیدوارم بدتون نیومده باشه...
مرسی که اومدین تحملم کردین...خیلی خیلی ممنونم...اخه جدیدا احساس میکنم غیر قابل تحمل شدم...اینطور نیست...؟؟؟!!!
دیگه هیچی ندارم بگم جز اینکه ارزو میکنم توی یه همچین روزی همه ی عاشقا کنار عشقشون این جشن قشنگ رو برگزار کنن...
التمااااااااااااااااااااااااااااااااس دعا دارم خیلی خیلی زیااااد...
دوباره این روز قشنگ رو به همه تبریک میگم...
موفق باشین دوستای گلم...
[ ]
+ نوشته شده در ساعت 20:5 توسط مریم