سلام دوستای خوبم...

امیدوارم حالتون خوب باشه...و بهار قشنگی رو شروع کرده باشین...

مرسی از نظرای خوشگلتون ولی این دفعه خیلی کم بودن نظرا نسبت به قبل... به هر حال ممنون ، مرسی که به یادم بودین...اینبار که اپ تولد وبلاگ نازنینمه با نظرای خوشگلتون خوشحالترم کنین...

ببخشین اگه دفعه ی قبل عکسا و اهنگ وب براتون باز نشد...قول میدم سر فرصت دوباره براتون اپلودشون کنم...

از دوستایی که خبرشون نمیکنم عذر میخوام...کامپیوترم کمی قاطی کرده و خب خیلی از وبها برام باز نمیشن...منو  ببخشین...

همونجور که بالا هم گفتم امروز تولد وبلاگ خوشگلمه...که من بی اندازه دوسش دارم...شاهد تموم خاطرات خوب و بد من بود...بیشتر خوباش...

از پارسال بهم اجازه داد دردای دلم رو اینجا خالی کنم و امروز یک ساله میشه...

امیدوارم وبلاگ خوبی بوده باشه...میدونم اصلا در ضمینه ی اطلاع رسانی وب خوبی نبوده...اما خب زیادی عاشقانه بود...شاید توی ضمینه ی عاشقانه خوب بوده باشه...گرچه اینم مطمئن نیستم...یا احساساتم خیلی ها رو خندونه...یا شایدم انقدر غمگین بوده که اشک چند نفرو در اورده...

خیلی وقتا خواستم این وبلاگ رو ببندم...چون حس میکردم به احساساتم داره توهین میشه...نمیدونم اصلا چرا اینجا رو ساختم...دلیلم از ساختن اینجا چی بود...شاید فقط یه نوع تخلیه ی احساسات...یا شاید پیدا کردن دوستای خوبی مثل شماها...توی قسمت درباره ی من وبلاگ نشوتم کاش یه روزی بهانه ی ساخته شدن این وبلاگ به اینجا سر بزنه...اما حالا با گذشت یک سال ارزو میکنم هرگز اینجا نیاد...نبینه اینا رو...

نمیدونم دیگه چی باید بگم...

به کی تبریک بگم تولد وبلاگمو...وقتی فقط برای خودم عزیزه و ارزش داره...

فقط میتونم از همه ی کسایی که توی مدت این یک سال اینجا اومدن و با کامنتای خوشگلشون منو بی نهایت خوشحال کردن تشکر کنم...

مرسی از همه ی کسایی که به التماسای دعای اخر هر اپ این وبلاگ توجه کردن و منواز دعاهای دلای پاکشون محروم نکردن...خیلی ممنونم ازشون...

همین...

مثل همیشه فقط یه شعر کوچولو...ببخشین شاید باید این اپ پربار تر از این میشد...ولی امتحان دارم فردا منو ببخشین...نتونستم زیاد وقت بزارم...

دنیای من کاغذی بود عشق شما جون داد بهش

کاشکی فقط یه بار ، یه روز نگاهی میکردین بهش

چشمای من منتظرن یه روزی از راه برسه

فرشته ای که دل من با اون رها شد از غصه

اون فرشته شمائینا ، خوب میدونم که میدونین

فرشته ی نجات این قلب کوچیک و عاشق منین

خوب میدونم یه روز میاین از راه دور

از پشت تپه های دلفریب نور

از پشت اون ستاره های مخملی که پشتشون قایم میشین

میاین یه روز...

میاین و پرواز میکنین تو خاطرم

میبرین این دلو به شهر ارزوش...

بازم مثل همیشه ممنون که زحمت کشیدین و اومدین...

یه خواهش کوچیک داشتم...اگه میشه با ۱۶۲ تماس بگیرین و درخواست پخش مجدد به دنیا بگویید بایستد رو بکنین...اخه الان شبا قرارگاه مسکونی رو میزاره...ممکنه به درخواست ما توجه کنن...ممنون میشم...

راستی تردید اواخر خرداد و اوایل تیر اکران میشه...اینم یه خبر تقریبا جدید و کوچولو...

مرسی که مثل همه ی این یک سال تحملم کردین...

مثل همیشه...التمااااااااااااااااس دعا دارم خیلی زیاد...

موفق باشین دوستای خوبم...